Praktijkspeuren « Hond in Zicht

Praktijkspeuren

Op een bewolkte middag kwamen vriendin Carolien en ik aan in het prachtige bosgebied van Leusden. Franka en haar grote vriend (Handsome)Nelson staken hun neus nieuwsgierig uit het raam. Dit was onbekend terrein: leuk! Ze wisten toen nog niet dat hun neus deze middag wel héél grondig gebruikt zou gaan worden.

Carolien en ik hadden ons opgegeven voor een gratis proefles Praktijkspeuren bij Brenda en Henk Bouman van Speurhonden Training Center. Zonder enige ervaring met praktijkspeuren, waren we van plan om het allemaal maar over ons heen te laten komen. Nou, dat hebben we geweten!

Henk Bouman bleek een soort enthousiaste rollercoaster die met een enorme gedrevenheid vertelde over het speurwerk. We werden overspoeld met informatie doorspekt met interessante feiten en veel humor. Hoe werkt de hondenneus? Hoe staat de wind, wat heeft dat voor effect op de hond? Hoe hou je als begeleider de lijn vast en waarom. Hoe voorkom je dat je de hond stuurt?

Want één ding is duidelijk: de hond speurt en de baas begeleidt. Geen eisen, geen dwang, geen sturing. De baas geeft zijn hond de ruimte het spoor te volgen, waarborgt zijn veiligheid en zal alleen als de hond ècht het spoor bijster is, heel terughoudend wat hulp aanbieden. Een openbaring!

We begonnen met wat kleine oefeningen op het veld om te kijken hoe de honden reageerden, maar vooral ook hoe wij de honden begeleidden. De honden hadden er zin in. Na de eerste oefening bleek Henk niet alleen een gezellige prater maar ook een echte leraar. Hij attendeerde ons op de kleinste details en legde alles duidelijk uit.

Ondertussen gaf Brenda elders op het terrein les aan een andere klant met hond. Henk en Brenda geven 6 dagen per week les. Ze verzorgen privéles, lessen tot 4 personen en workshops. Ze hebben er hun handen vol aan, het loopt storm. En terecht!

Na wat oefeningen op het veld werden we uitgerust met portofoons en gingen we het bos in. Henk gaf de honden lekkere worst en liep weg. Eerst mocht Nelson, daarna Franka. Bij de tweede ronde mocht Franka eerst. Waar de honden in eerste instantie meer zochten dan speurden, zag je dat ze hun neus steeds efficiënter gingen gebruiken.

Nelson is gewend veel te zoeken. Je zag dat hij eerst vooral zijn ogen gebruikte en nadacht over wat de mogelijke verstopplekken konden zijn. Maar geregeld ging zijn neus goed aan de grond. Met zijn twee jaar neemt hij al de nodige ervaring en rust mee; het was mooi te zien hoe geconcentreerd hij werkte.

Franka is 5,5 maand en heeft nog een korte concentratieboog. Bij een kruising was ze de geur kwijt. Er kwamen onverwacht fietsers over het pad en je zag dat ze niet meer wist wat ze daar ook al weer deed. Na een korte aansporing van mij ging haar neus weer aan de grond. En opeens: Pats! Ze had de geur en in een rechte lijn liep ze het bos in, tot haar neus de schoenen van Henk raakte. Wat een geweldig moment!

Carolien en ik zijn teruggereden met een glimlach op ons gezicht. Het was zo mooi om te zien hoe die honden willen werken, hun inzet en concentratie. Nog voor we het parkeerterrein af waren, besloten we al om samen les te gaan volgen. En Nelson en Franka? Die lagen heerlijk te slapen op de achterbank, dromend van al die interessante geuren en indrukken!

Voor iedereen die wil werken met zijn hond, die zijn hond de ruimte durft te geven en een geweldige ervaring wil meemaken: maak een afspraak bij Brenda en Henk en ga speuren!