Door mijn werk kom ik dagelijks in contact met bazen en honden. Ik kan enorm genieten van een ‘goed team’: baas en hond die elkaar bijna woordeloos verstaan. Je ziet het wederzijds respect, het plezier in samenwerken en de vanzelfsprekendheid waarmee ze het beste in elkaar naar boven halen. Dat is precies wat de meeste mensen zoeken: een sterke band met je hond, en een ontspannen leven met je hond, thuis én buiten.
Helaas zie ik ook zeer regelmatig het tegenovergestelde: mens en hond lopen vast. Bazen die ten einde raad zijn. Honden die niet meer tot rust kunnen komen en ‘aan’ blijven staan. En dan ontstaat er iets verdrietigs: de mens kan alleen nog maar boos en geïrriteerd reageren en de hond weet helemaal niet meer wat hij wel of niet moet doen. Alles waar men van droomde bij de aanschaf van de hond lijkt verdwenen.
In deze situaties ga ik in gesprek met de mens en laat ik de hond met rust. De eerste stap naar verandering ligt bij de mens; dat is mijn stellige overtuiging.
Honden zijn goudeerlijk. Ze nemen je zoals je bent, oordelen niet, willen het je graag naar de zin maken en zijn trouw tot op het bot. Daarbij zijn het ongelooflijk flexibele dieren. Door hun aanpassingsvermogen spelen ze eeuwenlang een belangrijke rol in ons leven. En eigenlijk is dat best bijzonder, want wij mensen laten nogal eens gedrag zien dat behoorlijk ‘onhonds’ is.
Zo recht door zee als honden zijn, zo wispelturig kunnen wij mensen zijn. We doen dingen graag op onze eigen manier, denken niet altijd na over de gevolgen, oordelen snel en maken ons druk om wat anderen van ons vinden.
Ik denk dat we onze honden vaak, veelal onbewust, onrecht aandoen. We verwachten bijvoorbeeld dat hij ons begrijpt (“Dat snapt hij heus wel!”) en dat hij weet wat wij wel of niet willen (“Hij weet toch dat ik dat niet wil!”). We stellen hoge eisen (“Dat moet ’ie nu toch wel kunnen!”) en plaatsen onszelf boven de hond (“Hij heeft het maar te doen!”). En dan heb ik het nog niet eens over mensen die hun hond als statussymbool gebruiken, hem behandelen als een mensenbaby of hem de hele dag in de bench laten zitten.
Maar een hond kan niet ongelimiteerd voldoen aan onze wensen en tegemoetkomen aan onze nukken. Hij wil vooral doen wat bij zijn soort hoort: leven, leren en werken in harmonie met ons. Als hem dat ontzegd wordt, zal hij stress opbouwen, wat ergens tot uiting gaat komen en dat is het gedrag wat we als ongewenst bestempelen.
Een goede relatie vraagt inspanning van twee kanten. Dat is een veelgehoorde uitspraak, waar ik het, als het om mensen gaat, zeer mee eens ben. Maar tussen mens en hond vind ik dat het aan de mens is, om eerst de juiste stappen te maken. Pas als de hond begrepen wordt en de weg vrijgemaakt, krijgt de hond de mogelijkheid om zijn aandeel in te brengen.
Een hond leeft in het nu en reageert op wat er is. Hij kan niet nadenken over ‘later’ of over de gevolgen van zijn gedrag. Wij mensen kunnen dat wél. En juist daarom vind ik dat de mens verantwoordelijk is voor de kwaliteit van de relatie. Als je begrijpt wat een hond nodig heeft om gelukkig te zijn, kun je dat regelen. Dat vraagt inzicht in het gedrag van de hond, maar ook in jezelf, in de manier waarop je jullie leven inricht en het vraagt bewustwording over wat dit alles met je hond doet. Als de mens dit begrijpt, kan hij ook die veilige haven zijn waarbij de hond zich gezien voelt.
Ik ben ervan overtuigd dat je alleen het beste in je hond naar boven haalt als je eerlijk bent naar je hond toe. Eerlijk, in de zin dat je oprecht geïnteresseerd bent in zijn persoonlijkheid. Dat je hem behandelt zoals jij zelf behandeld zou willen worden. Dat je hem hond laat zijn, en hem zoveel mogelijk vrijwaart van onze menselijke onhebbelijkheden.
De basis is respect en inzicht: respect voor het karakter van de hond en inzicht in zijn behoeften en gedrag. Vanuit daar kunnen mens en hond samen ontdekken wat er nodig is aan vaardigheden en gedrag in hun leven. Als het leren stapsgewijs gaat, aangepast aan het leervermogen van de hond, met oog voor ieders sterke én minder sterke kanten, krijgt de relatie de ruimte om te groeien.
Makkelijk is het niet: het vraagt geduld en doorzettingsvermogen. Maar als jij en je hond die ‘klik’ maken, weet je hoe het voelt en wil je nooit meer anders. Dan leef je met plezier samen, versterken jullie dagelijks jullie relatie en zijn jullie voor altijd een ‘goed team’.
Wil jij een goed team vormen met je hond?
Start vandaag met InZicht! In mijn online cursus Samen Sterk werk je stap voor stap aan een ontspannen leven met je hond: fijne communicatie, vanuit rust, verbinding en inzicht.
Ontdek meer over de cursus, klik hier: Samen Sterk, voor een ontspannen leven samen met je hond